Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

Συνέντευξη στο λογοτεχνικό περιοδικό Διάστιχο

H Μαριλίτα Χατζημποντόζη σε α’ πρόσωπο

H Μαριλίτα Χατζημποντόζη σε α’ πρόσωπο

Όταν ξεκινάω να γράφω ένα βιβλίο, κυριολεκτικά χάνω τον ύπνο μου! Φαίνεται υπερβολικό, το ξέρω, μα υπερβολή έχουν όλες οι μεγάλες αγάπες, έτσι δεν είναι; To να φτιάξεις ένα βιβλίο για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας, όπως είναι το Μου αρέσω, πιστέψτε με, δεν είναι καθόλου εύκολο. Πάλευα να επιλέξω τις πιο κατάλληλες λέξεις, την πιο πρωτότυπη μα και πειστική πλοκή, τον καμβά των δράσεων και αλληλεπιδράσεων στο οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον, το όνομα του ήρωά μου. Ήθελα να ξεδιπλώσω στα μάτια τους με τρόπο ρεαλιστικό και μαγευτικό την ιστορία του. Την ιστορία ενός ήρωα που ίσως δεν είναι γεννημένος για να πρωταγωνιστεί, μα είναι γεμάτος κρυμμένα χαρίσματα και ταλέντα. Και κάπως έτσι γεννήθηκε ο Φρέκο.
psichogios-article-banner
Γιατί άραγε να μπαίνει αυτό το ζητούμενο από τη μικρή και τρυφερή ηλικία; Με αγγίζει πολύ. Δεν μπορώ να γράψω τίποτα που δεν με αφορά προσωπικά. Σε όλα τα παραμύθια μου πάντα υπάρχει κίνητρο μιας ιστορίας που θέλω να ειπωθεί, δεν είμαι καθόλου υπέρμαχος του γενικά και αόριστα και όπου με βγάλει. Ήθελα λοιπόν να αφηγηθώ την περιπέτεια του ήρωα αυτού που ενώ είναι γεμάτος χαρίσματα, διστάζει. Διστάζει να πει τη γνώμη του, διστάζει να παίξει μυστικούς πράκτορες φοβούμενος πως δεν θα πιάσει κανέναν, διστάζει να πάρει μέρος στον διαγωνισμό ζωγραφικής και στη θεατρική παράσταση που ετοιμάζεται! Μου αρέσω. Δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι λέξεων. Είναι μία στάση ζωής πολύτιμη, κάτι σαν ασπίδα που μαθαίνεται από την παιδική ηλικία. Μια ασπίδα που λέγεται «μου αρέσει ο εαυτός μου», ή μια ασπίδα που λέγεται «δεν συγκρίνομαι με κανέναν, είμαι μοναδικός και σπουδαίος».
Για εμένα, κάθε παιδί είναι ένα μικρό θαύμα. Με στεναχωρεί να βλέπω τους ενήλικες να προσπαθούν να «στριμώξουν» κάθε παιδική προσωπικότητα σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο, σε μία παγιωμένη ταμπέλα. Συνήθως οι προσλαμβάνουσες των μεγάλων είναι πιο περιορισμένες από των παιδιών. Αν ακούσεις προσεκτικά ένα παιδί ή αν του δείξεις πως εμπιστεύεσαι τις ικανότητές του, θα εκπλαγείς από αυτά που μπορεί να κάνει ή τις παρατηρήσεις που έχει απέναντι στον κόσμο του/μας.
Τον Φρέκο, τον κάθε Φρέκο τον πίστεψα πολύ. Διστάζει, μα μπορεί πολλά. Διστάζει, μα ξέρει άλλα τόσα. Φοβάται να μιλήσει, να ακουστεί, μα όταν αυτό συμβεί, κερδίζει όχι μόνο τον θαυμασμό των συμμαθητών του, μα και την πίστη στον εαυτό του. Είναι τότε που ξεπηδά εκείνη η μαγική φωνούλα: μου αρέσω. Πώς όμως διανύει ένα παιδί αυτή τη διαδρομή; Σίγουρα, εδώ τεράστιο ρόλο παίζει ο δάσκαλος και ο γονιός. Το παιδί πολλές φορές καθρεφτίζει στην εξωτερική του συμπεριφορά αυτό που προσλαμβάνει από τους πρωταρχικούς φορείς της κοινωνικοποίησής του, την οικογένεια και το σχολείο. Αν εισπράξει ενθάρρυνση, προτροπή, θα την αντιγυρίσει!
 Με στεναχωρεί να βλέπω τους ενήλικες να προσπαθούν να «στριμώξουν» κάθε παιδική προσωπικότητα σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο, σε μία παγιωμένη ταμπέλα.
Ένα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο είναι πως πολλές φορές οι γονείς δίνουν τεράστια σημασία στο μαθησιακό κομμάτι, στις σχολικές επιδόσεις ενός παιδιού. Δεν είναι όμως όλη του η ζωή ένας βαθμός, η παιδική ηλικία πρέπει να έχει μπόλικο παιχνίδι και, αν μη τι άλλο, ελευθερία. 
Φανταστείτε ένα παιδί δυνατό και γεμάτο εμπιστοσύνη στον εαυτό του, πώς θα εξελιχθεί σαν ενήλικας. Εμένα μία λέξη μού έρχεται στον νου. Ευτυχισμένος.
Το Μου αρέσω είναι αφιερωμένο σε όλα τα παιδιά που, αν και κάποιες φορές δεν μιλούν με θάρρος ή μιλούν χαμηλόφωνά, ή κοκκινίζουν ή κοιτούν πάντα κάτω, έχουν τόσα μα τόσα να πουν. Και είναι όλα, μα όλα, θαυμαστά και μοναδικά, όπως ο εαυτός τους.

Μου αρέσω
Μαριλίτα Χατζημποντόζη
εικονογράφηση: Γιώργος Σγουρός
Ψυχογιός
48 σελ.
ISBN 6180-01-2283-1
Τιμή €6,60
001 patakis eshop




Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2018

Ραδιοφωνική συνέντευξη στην ΕΡΑ Αιγαίου

Μιλώντας για τα βιβλία  , ξαναθυμήθηκα με νοσταλγία τις στιγμές που τα έγραφα , αλλά και τις πόρτες των σχολείων που άνοιξαν για να τα υποδεχτούν.Μία από τις μεγαλύτερες χαρές της συγγραφής είναι αυτή:όλα αυτά τα παιδιά διάφορων τάξεων που γνώρισα.Αληθινός θησαυρός!

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2018

Στην εκπομπή της ΕΡΤ1 Μαζί το Σαββατοκύριακο


Είχα τη μεγάλη χαρά να μιλήσω στην εκπομπή της ΕΡΤ 1 Μαζί το Σαββατοκύριακο για τρία πολύ αγαπημένα παραμύθια μου που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ψυχογιός και συγκεκριμένα το ΜΟΥ ΑΡΕΣΩ , το , ΔΕΝ ΠΑΩ ΣΧΟΛΕΙΟ και το ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ τα οποία απευθύνονται σε παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας.Ευχή μου το παιδικό βιβλίο να δυναμώσει στη συνείδηση των παιδιών , μα και των ενηλίκων.Αρκεί να πιστέψουμε στη δύναμη του...

Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

Συνέντευξη στους ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΛΟΓΩ ΤΕΧΝΩΝ

Κουβεντιάζοντας με την Μαριλίτα Χατζημποντόζη – Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών

Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών 2


Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών φιλοξενούμε την εκπαιδευτικό και συγγραφέα παιδικής λογοτεχνίας Μαριλίτα Χατζημποντόζη.
Συνέντευξη
Καλησπέρα σας κυρία Χατζημποντόζη και σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε.
Πριν λίγο καιρό, κυκλοφόρησε το τελευταίο σας παιδικό βιβλίο από τις εκδόσεις Ψυχογιός με τίτλο «Μου αρέσω» που απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Πώς προέκυψε η συγγραφή της συγκεκριμένης ιστορίας;
Μ.Χ.: Προέκυψε από την επιθυμία μου να υπάρχει ένα βιβλίο για παιδιά που να τιτλοφορείται: ΜΟΥ ΑΡΕΣΩ! Εννοώ ότι ήθελα να αφηγηθώ την ιστορία ενός ήρωα που ίσως δεν είναι γεννημένος να πρωταγωνιστεί, αλλά που είναι γεμάτος αρετές και ικανότητες δικές του,  μοναδικές και σπουδαίες, όπως ο κάθε πολύτιμος εαυτός μας.
Μαριλίτα Χατζημποντόζη
Έχετε γράψει αρκετά βιβλία για παιδιά μικρής ηλικίας. Υπάρχει η σκέψη να γράψετε βιβλία και για μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά;
Μ.Χ.: Το επόμενο βιβλίο από τις εκδόσεις Ψυχογιός που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο στάδιο της εικονογράφησης, ναι, θα είναι για λίγο μεγαλύτερα παιδιά!
Μαριλίτα ΧατζημποντόζηΕίναι τα παιδιά σας οι πρώτοι αναγνώστες των κειμένων σας πριν καταλήξουν στα χέρια του εκδότη; Σας δίνουν συμβουλές, σας κάνουν παρατηρήσεις στα γραπτά σας;
Μ.Χ.: Δείχνουν ενδιαφέρον για αυτά που γράφω, με ρωτούν, τα ρωτώ κι εγώ και έτσι η συγγραφή στο σπίτι μας δεν είναι τόσο μια μοναχική διαδικασία, αλλά πολλές φορές γίνεται και αντικείμενο διαλόγου. Βέβαια υπάρχουν και οι στιγμές εκείνες της βύθισης στον εσώτερο εαυτό μας, όπως μου αρέσει να λέω, για να προκύψει το αποτέλεσμα που χρειάζεται. Να ξέρετε πάντως πως δεν είναι τόσο εύκολο να γράφεις για μικρά παιδιά…
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ένα καλό παιδικό βιβλίο;
Μ.Χ.: Πρωτοτυπία, ευφάνταστη πλοκή, ενδιαφέροντες ήρωες και μία γλώσσα που ρέει αβίαστα και απλά.
Τα παιδιά σήμερα ασχολούνται με το διαδίκτυο, τα  ηλεκτρονικά παιχνίδια και λιγότερο με την ανάγνωση βιβλίων. Τι πρέπει να κάνουμε για να τα φέρουμε πιο κοντά στο βιβλίο;
Μαριλίτα ΧατζημποντόζηΜ.Χ.: Δεν νομίζω ότι μας συμφέρει να ανταγωνιστούμε την εικόνα που είναι από μόνη της πολύ δυνατή. Θέλω να πω πως δεν υπάρχει ζήτημα αντιπαράθεσης. Εμείς ας διαβάζουμε από μικρή ηλικία βιβλία και στα παιδιά και εμείς ως ενήλικες. Να υπάρχουν βιβλία σπίτι, να μας βλέπουν να διαβάζουμε! Το βιβλίο έχει μεγάλη ελκτική δύναμη, θα τα τραβήξει κοντά του. Επίσης να μην ανησυχούμε αν τα παιδιά δείχνουν αδιαφορία για την ανάγνωση βιβλίων, έχουν το δικαίωμα της επιλογής και ας μην ξεχνάμε πως πολλές φορές αυτή η αδιαφορία τους μπορεί να είναι και μία αντίδραση ή πρόκληση. Πιστεύω στη δύναμη του βιβλίου!
Πριν λίγο καιρό, κυκλοφόρησε το πρώτο σας βιβλίο ενηλίκων με τίτλο «Tango  στο φάρο», από τις εκδόσεις Δυάς. Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την λογοτεχνία ενηλίκων; Μιλήστε μας λίγο για το βιβλίο σας.
Μ.Χ.: Αγάπησα πολύ αυτό το νέο κειμενικό είδος. Μια ιστορία μυθοπλασίας για ενήλικες που συμπεριλαμβάνει και αρκετά ιστορικά στοιχεία, όπως την Κρήτη του 1900 ή την ίδρυση του τότε Βασιλικού Θεάτρου, έχει τις δικές της νόρμες και τις δικές της απαιτήσεις (και χρονικές και γλωσσικές και νοηματικές).
Πρόκειται για μία ιστορία που εξελίσσεται σε δύο διαφορετικούς χρόνους (ξεκινά από την Κρήτη του 1900 και φτάνει μέχρι την ακμή του τότε Βασιλικού θεάτρου) και από την άλλη είναι ένα ταξίδι κυριολεκτικό και μεταφορικό μέσω της βασικής του ηρωίδας  στις σύγχρονες ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις… Το αγάπησα πολύ, έκανε την καρδιά μου να χτυπάει έντονα κι ας με ξενύχτησε τόσο….
Μαριλίτα ΧατζημποντόζηΑυτή την περίοδο σας βασανίζει γλυκά κάποιος ήρωας που περιμένει υπομονετικά να πάρει σάρκα και οστά;
Μ.Χ.: Έχω διάφορες σκέψεις στο μυαλό μου…. αλλά ναι, υπάρχει κάτι που γράφω αυτόν τον καιρό….
Έχετε χρόνο να διαβάσετε βιβλία; Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;  Ποια είναι τα αγαπημένα σας βιβλία;
Μ.Χ.: Ναι, βρίσκω χρόνο για διάβασμα μέσα σε όλα, τελευταία διάβασα τα εξαιρετικά: Το δέντρο των ψεμάτων (Φράνσις Χάρντινγκ), Το αγόρι στην κορυφή του βουνού (Τζον Μποιν), Νοτούρνο, Συνταγές για όνειρα (Isol).
Συγγραφέας γεννιέται κανείς ή γίνεται στη πορεία; (Διάβασμα, σεμινάρια δημιουργικής γραφής)
Μαριλίτα ΧατζημποντόζηΜ.Χ.: Προσωπικά από αυτά που αναφέρατε ακολουθώ μόνο το πρώτο! Δεν ξέρω να σας απαντήσω σε αυτό το ερώτημα, ξέρω μόνο να σας πω πως δεν είναι εύκολο (κι ας φαντάζει καμιά φορά), χρειάζεται επιμονή, υπομονή και αγάπη για το αναγνωστικό κοινό στο οποίο απευθύνεσαι. Ναι, ξέρω ακούγεται παρωχημένη η χρήση της λέξης «αγάπη», μα δεν βρίσκω καταλληλότερη για το κίνητρο της συγγραφής.
Λίγο πριν ολοκληρώσουμε την συνέντευξη, θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες του site μας;
Μ.Χ.:. Χαίρομαι που παρακολουθείτε κι εσείς προσωπικά τις εκδοτικές προτάσεις και είναι μια μεγάλη παρηγοριά που επικοινωνείτε τόσο όμορφα το παιδικό βιβλίο. Για τους αναγνώστες θα ήθελα να πω πως
  το καλυτερο βιβλιο ειναι ακομα αυτο που δεν διαβασαμε….
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για το χρόνο που μας διαθέσατε και να σας ευχηθώ καλή δημιουργική συνέχεια.
Μ.Χ.:. Σας ευχαριστώ πολύ!
Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

Σύνδεσμος συνέντευξης